Lifelong Learning Programme

This project has been funded with support from the European Commission.
This material reflects the views only of the author, and the Commission cannot be held responsible for any use which may be made of the information contained therein

Also available in:

Databases

Homepage > Databases > Publications

Publications

back to the list

Document Typology: Web Article
Methodology addressed by the publication:Narrative medicine
Title of document: Teoria rozmowy z chorym.
Name of author(s): Józef Lipiec
Name of publisher: NOWA KRYTYKA
Language of the publication: Polish
Language of the review: Polish
Summary:
Artykuł opisuje teorię rozmowy z chorym, sposób na znalezienie wspólnej płaszczyzny porozumienia oraz skupia się na wartości rozmowy. Autor wprowadza czytelnika w podstawowe wiadomości na temat komunikacji międzyludzkiej, aby następnie przejść do konkretnego zagadnienia jakim jest komunikacja pomiędzy lekarzem a pacjentem. Zwrócono uwagę na język i klimat podczas prowadzenia rozmowy – często te same informacje przekazać można w bardzo różny sposób co całkowicie może zmienić ich odbiór. Pomimo pokutującego przekonania, iż podczas rozmowy lekarza z pacjentem to ten pierwszy mówi, autor przypomina, że rozmowa jest w takim samym stopniu mówieniem co i słuchaniem i zasada ta obowiązuje również podczas rozmowy lekarz-pacjent. Według autora bardzo często wykorzystując swoją dominującą pozycję lekarz prowadzi rozmowę w sposób który prowadzi do uprzedmiotowienia oraz nieświadomego poniżenia pacjenta, co absolutnie nie powinno mieć miejsca.
Reviewer's comments on the document:
Artykuł rozpatruje problem znalezienia wspólnej płaszczyzny porozumienia pomiędzy lekarzem a pacjentem. Pisany jest przez filozofa, który jednak bardzo trafnie potrafi znaleźć wszelkie problemy pojawiające się podczas kontaktów lekarz-pacjent. Warto zwrócić uwagę, iż nie jest to jedynie praca teoretyczna, ponieważ w rozdziale „Teoria a problem człowieka indywidualnego” autor odnosi swoje teoretyczne rozważania do sytuacji rzeczywistej. Na szczególne uznanie zasługuje bezkompromisowe opisanie częstej, a jednocześnie wstydliwej i przez to pomijanej praktyki traktowania pacjenta „z góry” co prowadzi do wytworzenia określonych stosunków na linii pacjent-lekarz i od początku wizyty warunkuje odbiór przekazywanych pacjentowi informacji.Natomiast delikatna nawet zmiana podejścia powoduje znaczącą i zauważalną zmianę w odbiorze lekarza przez pacjenta, a co za tym idzie w odbiorze przekazywanych informacji i pozwala na wytworzenie znacznie bardziej partnerskiej relacji lekarz-pacjent co nie pozostaje bez wpływu na skuteczność terapii.
Where to find it:

http://nowakrytyka.pl/spip.php?article233

back to the list