Lifelong Learning Programme

This project has been funded with support from the European Commission.
This material reflects the views only of the author, and the Commission cannot be held responsible for any use which may be made of the information contained therein

Also available in:

Databases

Homepage > Databases > Publications

Publications

back to the list

Document Typology: Newspaper / Magazine article
Methodology addressed by the publication:Narrative medicine
Title of document: Komunikacja lekarza z pacjentem w kompetencjach lekarza rodzinnego
Name of author(s): Marek Hebanowski
Name of publisher: Medycyna Rodzinna
Language of the publication: Polish
Language of the review: Polish
Summary:
Podstawą prawidłowego funkcjonowania każdego systemu opieki zdrowotnej jest sprawny lekarz rodzinny. Od jego umiejętności często zależy dalszy los pacjenta. Specyficzna rola lekarza rodzinnego warunkuje posiadanie przez niego specjalnych predyspozycji – nie tylko umiejętności i kwalifikacji stricte lekarskich, ale również zdolności do komunikowania się z pacjentem. Lekar rodzinny powinien poruszać się na styku trzech obszarów wiedzy i umiejętności – wiedzy i umiejętności intelektualnych, wiedzy i umiejętności praktycznych oraz wiedzy i umiejętności komunikowania się. Tylko połączenie wszystkich tych czynników zapewni mu otoczenie pacjenta właściwą opieką oraz zrozumienie jego problemów i potrzeb. Jest to szczególnie ważne biorąc pod uwagę fakt, iż lekarz rodzinny jest najczęściej pierwszą formą kontaktu pacjenta z systemem opieki zdrowotnej i często od jego podejścia zależy nastawienie chorego do dalszej terapii.
Reviewer's comments on the document:
Autor skupia się na roli komunikacji na linii lekarz-pacjent w aspekcie pracy lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Zgodnie z tezą autora jako że lekarz rodzinny jest „na pierwszej linii” powinien on posiadać szczególną zdolność komunikowania się z pacjentem aby jak najskuteczniej i najszybciej umieć diagnozować jego dolegliwości. Warto również zwrócić uwagę na opisane przez autora drogi nabywania umiejętności nawiązywania kontaktu emocjonalnego i komunikacji w trakcie działalności diagnostycznych i terapeutycznych lekarza. Opis ten można potraktować jako swojego rodzaju instrukcję procesu samodoskonalenia lekarza, który chce podnieść swoje kompetencje w zakresie komunikacji interpersonalnej. W opinii autora obowiązek samokształcenia lekarza nie ogranicza się jedynie do zdobywania nowej wiedzy z zakresu najnowszych osiągnięć medycyny, ale również do doskonalenia sztuki rozmowy z pacjentem pozwalającej lepiej zrozumieć mu jego potrzeby i dzięki temu dobrać skuteczną terapię.
Where to find it:

Medycyna Rodzinna 2/1999, s. 3-4

back to the list